Personal: Ik houd van het leven als student

Ik ben geen student-student als in; 3 keer per week een feestje in de stad. Ik ben meer de student-student als in; grote rugzak, altijd braaf huiswerk maken en streven naar de hoogst mogelijk cijfers. Echt, ik houd van het leven als student.

De wekker gaat, het is pas 4.30, maar ik moet toch echt wakker worden. Nog geen paniek, daar doe ik niet aan op dat tijdstip. Eerst even een kwartiertje/twintig minuten nemen om rustig wakker te worden. Dan strompel ik naar de badkamer, waar ik constateer dat het licht veel te fel is voor de vroege morgen en ik besluit me dan ook in het donker aan te kleden. Daarna moet ik me er toch aan overgeven; mijn gezicht moet worden gereinigd, mijn tanden gepoetst, wat make-up rond mijn ogen smeren en even een deo’tje en een paar spuitjes parfum. Ik ben ondertussen goed wakker geworden en begin aan mijn ontbijt.

Deze is niet heel afwisselend momenteel, want ’s ochtends heb ik niet veel tijd om ontbijt te maken, en nóg eerder opstaan vind ik echt geen oplossing. Dus eet ik gewoon een bakje (soms vruchten-)kwark met zelfgemaakte cruesli. Ik smeer eventueel wat brood voor ’s middags en stap dan op de scooter.

De reis duurt tot ongeveer 8.00, dan kom ik aan op de uithof. Het is er nog rustig, de colleges zijn nog niet begonnen. Alleen mensen die, net als ik, van ver moeten komen zitten er al. Die zijn, net als ik, bang dat ze door vertraging te laat zullen komen.

In het begin van de week gaat het goed, later in de week is dit het moment waarop ik een blikje energydrink opentrek. De wekker ging vroeg, ik ben ondertussen al even wakker, maar mijn lichaam schreeuwt om weekend. Over een klein uur begint mijn eerste hoorcollege, dan moet ik goed wakker zijn. Redbull (of een goedkoop, ook suikervrije exemplaar) helpt mij daar geweldig mee. Na het blikje ben ik dan ook helemaal helder, en klaar om te knallen tijdens het college.

10.45, het college is afgelopen, wederom precies op tijd. Waar ik op het HBO gewend ben dat de hoorcolleges standaard eerder klaar waren dan ingeroosterd, is dat op de UNI even heel anders. Daar duren colleges tot 10.45, gewoon tot 10.45. Geen minuut eerder, geen minuut later.

Als je geluk hebt, mag je nu weer naar huis. Heb je pech, dan zit je tot 19.00 op school. Heb je nog meer pech, dan zit je tot 21.00 tentamens te maken. Maar dat is zeldzaam, gelukkig.

De reis naar huis begint altijd bij het toilet. Niet vreemd, 2,5 uur is lang en ik blijf nu eenmaal een vrouw. Ik moet vaak plassen. Daarna ren ik naar de bus, ben ik blij als ik er nog in kan en probeer ik niet om te vallen in de bochten. Dat lukt overigens nog altijd, maar eens moet de eerste keer zijn om om te vallen. In de trein start ik de laptop weer op, of open ik een lesboek, en ga ik keihard aan de slag om zoveel te leren voor ik thuis aan kom.

Ik houd van dit alles. Oke, niet van de wekker om 4.30, ik geef het toe. Ook niet van het tentamen tot 21.00, dat is zelfs horror. Maar ik houd van het bloggen op de vroege morgen, de super interessante colleges, de interactieve werkgroepen, maar ook het thuiskomen na een lange dag. Ja, studeren is mijn ding. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *